ديوان شمس غزل ١٣٠٣ بيت ٣ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۰۳

  1. روز گردک بر رخ داماد می‌باشد نشان از جمال او که نامش کرد رومی نیف نیف

G1303:3

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 گر تو تنگ آیی ز ما زوتر برون رو ای حریف·کز ترش رویی همی‌رنجد دلارام ظریف
  2. 2 گر همی انکار خود پنهان کنی بر روی تو·می‌نماید دشمنی‌ها بر رخ تو لیف لیف
  3. 3 روز گردک بر رخ داماد می‌باشد نشان·از جمال او که نامش کرد رومی نیف نیف
  4. 4 چون خداوند شمس دین چوگان زند یارش کجاست·ور بر اسب فضل بنشیند کجا دارد ردیف
  5. 5 خوان و بزم هر دو عالم نزد بزم شمس دین·چون یکی کاسه پرآش و بر سر او یک رغیف
  6. 6 وان رغیف و آش و کاسه صدقه تبریز دان·از کمال و حرمت شهر شهنشاه شریف

ganjoor: sh1303 · public domain