ديوان شمس غزل ١٣١٠ بيت ٧ → السابق

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۱۰

  1. ای آفتاب جان‌ها ای شمس حق تبریز هر ذره از شعاعت جان لطیف ناطق

G1310:7

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 ای ناطق الهی و ای دیده حقایق·زین قلزم پرآتش ای چاره خلایق
  2. 2 تو بس قدیم پیری بس شاه بی‌نظیری·جان را تو دستگیری از آفت علایق
  3. 3 در راه جان سپاری جان‌ها تو را شکاری·آوخ کز این شکاران تا جان کیست لایق
  4. 4 مخلوق خود کی باشد کز عشق تو بلافد·ای عاشق جمالت نور جلال خالق
  5. 5 گویی چه چاره دارم کان عشق را شکارم·بیمار عشق زارم ای تو طبیب حاذق
  6. 6 لطف تو گفت پیش آ قهر تو گفت پس رو·ما را یکی خبر کن کز هر دو کیست صادق
  7. 7 ای آفتاب جان‌ها ای شمس حق تبریز·هر ذره از شعاعت جان لطیف ناطق

ganjoor: sh1310 · public domain