ديوان شمس› غزل ١٣٢٠› بيت ٧ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۲۰
- گر بدیدی شمس تبریزی بگو یک نشان با کهترین که راستک
G1320:7
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 اندرآ با ما نشان ده راستک·ماجرا را در میان نه راستک
- 2 چون کمانی با من آخر پیش آ·همچو تیری کید از زه راستک
- 3 ای فضولی سو به سو چندین مجه·ور جهی باری برون جه راستک
- 4 ده خدایی نیست جز تو هیچ کس·کو بگوید حال این ده راستک
- 5 چون تو آدینه نخواهی آمدن·وعده مان ده روز شنبه راستک
- 6 در دروغ و مکر ذوقی هست لیک·آن نمیارزد همان به راستک
- 7 گر بدیدی شمس تبریزی بگو·یک نشان با کهترین که راستک
ganjoor: sh1320 · public domain