ديوان شمس› غزل ١٣٩› بيت ٣ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۹
- عافیت بادا تنت را ای تن تو جانصفت کم مبادا سایه لطف تو از بالای ما
G139:3
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 رنج تن دور از تو ای تو راحت جانهای ما·چشم بد دور از تو ای تو دیده بینای ما
- 2 صحت تو صحت جان و جهانست ای قمر·صحت جسم تو بادا ای قمرسیمای ما
- 3 عافیت بادا تنت را ای تن تو جانصفت·کم مبادا سایه لطف تو از بالای ما
- 4 گلشن رخسار تو سرسبز بادا تا ابد·کان چراگاه دلست و سبزه و صحرای ما
- 5 رنج تو بر جان ما بادا مبادا بر تنت·تا بوَد آن رنج همچون عقلِ جانآرای ما
ganjoor: sh139 · public domain