ديوان شمس غزل ١٣٩ بيت ٣ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۳۹

  1. عافیت بادا تنت را ای تن تو جان‌صفت کم مبادا سایه لطف تو از بالای ما

G139:3

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 رنج تن دور از تو ای تو راحت جان‌های ما·چشم بد دور از تو ای تو دیده بینای ما
  2. 2 صحت تو صحت جان و جهانست ای قمر·صحت جسم تو بادا ای قمرسیمای ما
  3. 3 عافیت بادا تنت را ای تن تو جان‌صفت·کم مبادا سایه لطف تو از بالای ما
  4. 4 گلشن رخسار تو سرسبز بادا تا ابد·کان چراگاه دلست و سبزه و صحرای ما
  5. 5 رنج تو بر جان ما بادا مبادا بر تنت·تا بوَد آن رنج همچون عقلِ جان‌آرای ما

ganjoor: sh139 · public domain