ديوان شمس› غزل ١٤٩٦› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۹۶
- به بیداری مگر من خواب بینم که خوابم نیست تا این درد هستم
G1496:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 چه دیدم خواب شب کامروز مستم·چو مجنونان ز بند عقل جستم
- 2 به بیداری مگر من خواب بینم·که خوابم نیست تا این درد هستم
- 3 مگر من صورت عشق حقیقی·بدیدم خواب کو را می پرستم
- 4 بیا ای عشق کاندر تن چو جانی·به اقبالت ز حبس تن برستم
- 5 مرا گفتی بدر پرده دریدم·مرا گفتی قدح بشکن شکستم
- 6 مرا گفتی ببر از جمله یاران·بکندم از همه دل در تو بستم
- 7 مرا دل خسته کردی جرمم این بود·که از مژگان خیالت را بجستم
- 8 ببر جان مرا تا در پناهت·دو دستک می زنم کز جان بسستم
- 9 چه عالمهاست در هر تار مویت·بیفشان زلف کز عالم گسستم
- 10 که در هفتم زمین با تو بلندم·که در هفتم فلک بیروت پستم
ganjoor: sh1496 · public domain