ديوان شمس غزل ١٥٦٣ بيت ٢ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۵۶۳

  1. چون گلبن روی اوست خویم اشکوفه من بود نثارم

G1563:2

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 من اشتر مست شهریارم·آن خایم کز گلو برآرم
  2. 2 چون گلبن روی اوست خویم·اشکوفه من بود نثارم
  3. 3 چون بحر اگر ترش کنم رو·پرگوهر و در بود کنارم
  4. 4 گر یار وصال ما نجوید·با عشق وصال یار غارم
  5. 5 خواری که به پیش خلق عار است·آن عار شده‌ست افتخارم
  6. 6 باد منطق برون کن از لنج·کز باد نطق در این غبارم

ganjoor: sh1563 · public domain