ديوان شمس› غزل ١٥٦٧› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۵۶۷
- در دیدهِ عقل بس مَکینم در دیدهِ عشق بیمَکانم
G1567:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 امروز مرا چه شد چه دانم·امروز من از سبک دلانم
- 2 در دیدهِ عقل بس مَکینم·در دیدهِ عشق بیمَکانم
- 3 افسوس که ساکن زمینم·اِنصاف که صارمِ زمانم
- 4 این طُرفه که با تَنِ زمینی·بر پشتِ فلک همیدَوانم
- 5 آن بار که چرخ برنتابد·از قُوَتِ عشق میکِشانم
- 6 از سینه خویش آتشش را·تا سینهٔ سنگ میرِسانم
- 7 از لذت و از صفای قندش·پُر شَهد شدهست این دهانم
- 8 از مشکلِ شمسِ حقِ تبریز·من نکته مشکلِ جهانم
ganjoor: sh1567 · public domain