ديوان شمس غزل ١٦٠٣ بيت ١ التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۰۳

  1. چونک در باغت به زیر سایه طوبیستم گرم در کار آمدم موقوف مطرب نیستم

G1603:1

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 چونک در باغت به زیر سایه طوبیستم·گرم در کار آمدم موقوف مطرب نیستم
  2. 2 همچو سایه بر طوافم گرد نور آفتاب·گه سجودش می کنم گاهی به سر می ایستم
  3. 3 گه درازم گاه کوته همچو سایه پیش نور·جمله فرعونم چو هستم چون نیم موسیستم
  4. 4 من میان اصبعین حکم حقم چون قلم·در کف موسی عصا گاهی و گه افعیستم
  5. 5 عشق را اندیشه نبود زانک اندیشه عصاست·عقل را باشد عصا یعنی که من اعمیستم
  6. 6 روح موقوف اشارت می بنالد هر دمی·بر سر ره منتظر موقوف یک آریستم
  7. 7 چون از این جا نیستم این جا غریبم من غریب·چون در این جا بی‌قرارم آخر از جاییستم

ganjoor: sh1603 · public domain