ديوان شمس غزل ١٦١٣ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · G1613 · ٩ بيتًا

غزل شمارهٔ ۱۶۱۳

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

  1. G1613:1 به خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزموگر از من طلبی جان نستیزم نستیزم
  2. G1613:2 قدحی دارم بر کف به خدا تا تو نیاییهله تا روز قیامت نه بنوشم نه بریزم
  3. G1613:3 سحرم روی چو ماهت شب من زلف سیاهتبه خدا بی‌رخ و زلفت نه بخسبم نه بخیزم
  4. G1613:4 ز جلال تو جلیلم ز دلال تو دلیلمکه من از نسل خلیلم که در این آتش تیزم
  5. G1613:5 بده آن آب ز کوزه که نه عشقی است دوروزهچو نماز است و چو روزه غم تو واجب و ملزم
  6. G1613:6 به خدا شاخ درختی که ندارد ز تو بختیاگرش آب دهد یم شود او کنده هیزم
  7. G1613:7 بپر ای دل سوی بالا به پر و قوت مولاکه در آن صدر معلا چو توی نیست ملازم
  8. G1613:8 همگان وقت بلاها بستایند خدا راتو شب و روز مهیا چو فلک جازم و حازم
  9. G1613:9 صفت مفخر تبریز نگویم به تمامتچه کنم رشک نخواهد که من آن غالیه بیزم

ganjoor: sh1613 · public domain