ديوان شمس› غزل ١٦٣٢› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۳۲
- تا که ما را و تو را تذکرهای باشد یاد دل خسته به تو دادیم و خیالت بردیم
G1632:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 هله رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم·جهت توشه ره ذکر وصالت بردیم
- 2 تا که ما را و تو را تذکرهای باشد یاد·دل خسته به تو دادیم و خیالت بردیم
- 3 آن خیال رخ خوبت که قمر بنده اوست·وان خم ابروی مانند هلالت بردیم
- 4 وان شکرخنده خوبت که شکر تشنه اوست·ز شکرخانه مجموع خصالت بردیم
- 5 چون کبوتر چو بپریم به تو بازآییم·زانک ما این پر و بال از پر و بالت بردیم
- 6 هر کجا پرد فرعی به سوی اصل آید·هر چه داریم همه از عز و جلالت بردیم
- 7 شمس تبریز شنو خدمت ما را ز صبا·گر شمال است و صبا هم ز شمالت بردیم
ganjoor: sh1632 · public domain