ديوان شمس› غزل ١٦٩٥ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · G1695 · ٩ بيتًا
غزل شمارهٔ ۱۶۹۵
افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.
- G1695:1 پیش چنین جمال جان بخش چون نمیرمدیوانه چون نگردم زنجیر چون نگیرم
- G1695:2 چون باده تو خوردم من محو چون نگردمتو چون میی من آبم تو شهد و من چو شیرم
- G1695:3 بگشا دهان خود را آن قند بیعدد راعذر ار نمیپذیری من عشوه می پذیرم
- G1695:4 دانی که از چه خندم از همت بلندمزیرا به شهر عشقت بر عاشقان امیرم
- G1695:5 با عشق لایزالی از یک شکم بزادمنوعشق می نمایم والله که سخت پیرم
- G1695:6 آن چشم اگر گشایی جز خویش را نشاییور این نظر گشایی دانی که بینظیرم
- G1695:7 اندر تنور سردان آتش زنم چو مردانو اندر تنور گرمان من پختهتر خمیرم
- G1695:8 در لطف همچو شیرم اندر گلو نگیرمتا در غلط نیفتی گر شور چون پنیرم
- G1695:9 در عشق شمس تبریز سلطان تاجدارمچون او به تخت آید من پیش او وزیرم
ganjoor: sh1695 · public domain