ديوان شمس› غزل ١٧١٩› بيت ٣ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۱۹
- بر لب دریای عشق تازه بروییم باز های که چون گلستان تا به ابد ما نویم
G1719:3
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 پیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویم·بیشتر آ گوهرا تا همه دریا رویم
- 2 دست به هم وادهیم حلقه صفت جوق جوق·جمع معلق زنان مست به دریا دویم
- 3 بر لب دریای عشق تازه بروییم باز·های که چون گلستان تا به ابد ما نویم
- 4 وز جگر گلستان شعله دیگر زنیم·چون ز رخ آتشین مایه صد پرتویم
- 5 جوهر ما رو نمود لیک از آن سوی بحر·آه که تو زین سوی آه که ما زان سویم
- 6 شاه سوارا به سر تاج بجنبان چنین·تاج تو را گوهریم اسپ تو را ما جویم
- 7 بر سر دارش کنیم هر کی بگوید یکیم·آتش اندرزنیم هر کی بگوید دویم
ganjoor: sh1719 · public domain