ديوان شمس› غزل ١٧٣٨› بيت ٤ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۳۸
- ز خلق من آن خواهم که شکر سکر کند دگر همه به تو بخشیدم ای بک و میرم
G1738:4
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 به گوشهای بروم گوش آن قدح گیرم·که عاشق قدح و درد و خصم تدبیرم
- 2 خوش است گوشه و یا گوشه گشتهای چون من·به هر چه باشد از این دو چو شهد و چون شیرم
- 3 چو آب و روغن با هر کی مرغ آبی نیست·که زهره طالعم و شکر سکرتأثیرم
- 4 ز خلق من آن خواهم که شکر سکر کند·دگر همه به تو بخشیدم ای بک و میرم
- 5 روم سری بنهم کان سری است باده جان·که خفته به سر پراحتیال و تزویرم
ganjoor: sh1738 · public domain