ديوان شمس غزل ١٧٤٧ بيت ٦ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۴۷

  1. در این بساط منم عندلیب الرحمان مجوی حد و کنارم ز حد برون باشم

G1747:6

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 اگر به عقل و کفایت پی جنون باشم·میان حلقه عشاق ذوفنون باشم
  2. 2 منم به عشق سلیمان زبان من آصف·چرا ببسته هر داروی فسون باشم
  3. 3 خلیل وار نپیچم سر خود از کعبه·مقیم کعبه شوم کعبه را ستون باشم
  4. 4 هزار رستم دستان به گرد ما نرسد·به دست نفس مخنث چرا زبون باشم
  5. 5 به دست گیرم آن ذوالفقار پرخون را·شهید عشقم و اندر میان خون باشم
  6. 6 در این بساط منم عندلیب الرحمان·مجوی حد و کنارم ز حد برون باشم
  7. 7 مرا به عشق بپرورد شمس تبریزی·ز روح قدس ز کروبیان فزون باشم

ganjoor: sh1747 · public domain