ديوان شمس غزل ١٧٦٢ بيت ٢ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۶۲

  1. مونس و یار غمگنان باشیم گل و گلزار خاکیان گردیم

G1762:2

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 آمدستیم تا چنان گردیم·که چو خورشید جمله جان گردیم
  2. 2 مونس و یار غمگنان باشیم·گل و گلزار خاکیان گردیم
  3. 3 چند کس را نییم خاص چو زر·بر همه همچو بحر و کان گردیم
  4. 4 جان نماییم جسم عالم را·قره العین دیدگان گردیم
  5. 5 چون زمین نیستیم یغماگاه·ایمن و خوش چو آسمان گردیم
  6. 6 هر کی ترسان بود چو ترسایان·همچو ایمان بر او امان گردیم
  7. 7 هین خمش کن از آن هم افزونیم·که بر الفاظ و بر زبان گردیم

ganjoor: sh1762 · public domain