ديوان شمس غزل ١٧٦٣ بيت ٥ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۶۳

  1. ساقیا پای دار تا ز کفت می سرجوش پایدار خوریم

G1763:5

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 ما که باده ز دست یار خوریم·کی چو اشتر گیاه و خار خوریم
  2. 2 ایمنیم از خمار مرگ ایرا·می باقی بی‌خمار خوریم
  3. 3 جام مردان بیار تا کامروز·بی‌محابا و مردوار خوریم
  4. 4 به دم ناشمرده زنده شویم·اندر آن دم که بی‌شمار خوریم
  5. 5 ساقیا پای دار تا ز کفت·می سرجوش پایدار خوریم
  6. 6 پی این شیر مست می پوییم·تا کباب از دل شکار خوریم
  7. 7 زان دیاریم کز حدث پاک است·روزی پاک از آن دیار خوریم
  8. 8 نه چو کرکس اسیر مرداریم·نه چو لک لک ز حرص مار خوریم

ganjoor: sh1763 · public domain