ديوان شمس غزل ١٧٦٥ بيت ٤ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۶۵

  1. ای که ما در میان مجلس انس بیخود از شربت لقای توییم

G1765:4

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 عاشق روی جان فزای توییم·رحمتی کن که در هوای توییم
  2. 2 تو به رخسار آفتابی و مه·ما همه ذره در هوای توییم
  3. 3 تا تو زین پرده روی بنمایی·منتظر بر در سرای توییم
  4. 4 ای که ما در میان مجلس انس·بیخود از شربت لقای توییم
  5. 5 خیره چون دشمنان مکش ما را·کآخر ای دوست آشنای توییم
  6. 6 تو رضا می دهی به کشتن ما·ما همه بنده رضای توییم
  7. 7 گرچه با خاتم سلیمانیم·ای پری زاده خاک پای توییم
  8. 8 شمس تبریز جان جان‌هایی·ما همه بنده و گدای توییم

ganjoor: sh1765 · public domain