ديوان شمس› غزل ١٧٦٧› بيت ٨ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۶۷
- شمس تبریز چونک شد مهمان صد هزاران هزار چندانیم
G1767:8
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 تو چه دانی که ما چه مرغانیم·هر نفس زیر لب چه می خوانیم
- 2 چون به دست آورد کسی ما را·ما گهی گنج گاه ویرانیم
- 3 چرخ از بهر ماست در گردش·زان سبب همچو چرخ گردانیم
- 4 کی بمانیم اندر این خانه·چون در این خانه جمله مهمانیم
- 5 گر به صورت گدای این کوییم·به صفت بین که ما چه سلطانیم
- 6 چونک فردا شهیم در همه مصر·چه غم امروز اگر به زندانیم
- 7 تا در این صورتیم از کس ما·هم نرنجیم و هم نرنجانیم
- 8 شمس تبریز چونک شد مهمان·صد هزاران هزار چندانیم
ganjoor: sh1767 · public domain