ديوان شمس غزل ١٨٠١ بيت ٤ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۰۱

  1. من خیره روتر آمدم بر جود تو راهی زدم این کی تواند گفت گل با لاله یا سرو و سمن

G1801:4

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 آن شاخ خشک است و سیه‌هان ای صبا بر وی مزن·ای زندگی باغ‌ها وی رنگ بخش مرد و زن
  2. 2 هان ای صبای خوب خد اندر رکابت می رود·آب روان و سبزه‌ها وز هر طرف وجه الحسن
  3. 3 دریادلی و روشنی بر خشک و بر تر می زنی·او سخت خشک است و سیه بر وی مزن از بهر من
  4. 4 من خیره روتر آمدم بر جود تو راهی زدم·این کی تواند گفت گل با لاله یا سرو و سمن
  5. 5 ای باغ ساز و دست نی چون عقل فوق و پست نی·هستی چو نحل خانه کن یا جان معمار بدن
  6. 6 خواهی که معنی کش شوم رو صبر کن تا خوش شوم·رنجور بسته فن بود خاصه در این باریک فن

ganjoor: sh1801 · public domain