ديوان شمس› غزل ١٨١١› بيت ٤ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۱۱
- ای آفتابت دایهای ما در پیت چون سایهای ای دایه بیالطاف تو ماندیم تنها نی مکن
G1811:4
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن·ای ماه برهم می زنی عهد ثریا نی مکن
- 2 تو روز پرنور و لهب ما در پی تو همچو شب·هر جا که منزل می کنی آییم آن جا نی مکن
- 3 ای آفتابی در حمل باغ از تو پوشیده حلل·بی تو بماند از عمل در زخم سرما نی مکن
- 4 ای آفتابت دایهای ما در پیت چون سایهای·ای دایه بیالطاف تو ماندیم تنها نی مکن
ganjoor: sh1811 · public domain