ديوان شمس› غزل ١٨٦٧› بيت ١ التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۶۷
- ای جانک من چونی یک بوسه به چند ای جان یک تنگ شکر خواهم زان شکرقند ای جان
G1867:1
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 ای جانک من چونی یک بوسه به چند ای جان·یک تنگ شکر خواهم زان شکرقند ای جان
- 2 ای جانک خندانم من خوی تو می دانم·تو خوی شکر داری بالله که بخند ای جان
- 3 من مرد خریدارم من میل شکر دارم·ای خواجه عطارم دکان بمبند ای جان
- 4 بر نام و نشان او رفتم به دکان او·گفتم که سلام علیک ای سرو بلند ای جان
- 5 هر چند که عیاری پرحیله و طراری·این محنت و بیماری بر من مپسند ای جان
- 6 از بهر دل ما را در رقص درآ یارا·وز ناز چنین می کن آن زلف کمند ای جان
- 7 ای پیش رو خوبان ای شاخ گل خندان·بنمای که دلبندان چون بوسه دهند ای جان
- 8 من بنده بر این مفرش می سوزم من خوش خوش·می رقصم در آتش مانند سپند ای جان
ganjoor: sh1867 · public domain