ديوان شمس غزل ١٩٢٧ بيت ٧ → السابق

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۹۲۷

  1. مخدومی شمس دین تبریز ای جان تو رمیده‌ای ز بستن

G1927:7

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 وقت آمد توبه را شکستن·وز دام هزار توبه جستن
  2. 2 دست دل و جان‌ها گشادن·دست غم را ز پس ببستن
  3. 3 معشوقه روح را بدیدن·لعل لب او به بوسه خستن
  4. 4 در آب حیات غسل کردن·در وی تن خویش را بشستن
  5. 5 برخاست قیامت وصالش·تا کی به امید درنشستن
  6. 6 گر بسکلد آن نگار بنگر·صد پیوست است در آن سکستن
  7. 7 مخدومی شمس دین تبریز·ای جان تو رمیده‌ای ز بستن

ganjoor: sh1927 · public domain