ديوان شمس› غزل ١٩٢٧› بيت ٧ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۹۲۷
- مخدومی شمس دین تبریز ای جان تو رمیدهای ز بستن
G1927:7
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 وقت آمد توبه را شکستن·وز دام هزار توبه جستن
- 2 دست دل و جانها گشادن·دست غم را ز پس ببستن
- 3 معشوقه روح را بدیدن·لعل لب او به بوسه خستن
- 4 در آب حیات غسل کردن·در وی تن خویش را بشستن
- 5 برخاست قیامت وصالش·تا کی به امید درنشستن
- 6 گر بسکلد آن نگار بنگر·صد پیوست است در آن سکستن
- 7 مخدومی شمس دین تبریز·ای جان تو رمیدهای ز بستن
ganjoor: sh1927 · public domain