ديوان شمس غزل ١٩٥ بيت ١ التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۹۵

  1. شهوت که با تو رانند صدتو کنند جان را چون با زنی برانی سستی دهد میان را

G195:1

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 شهوت که با تو رانند صدتو کنند جان را·چون با زنی برانی سستی دهد میان را
  2. 2 زیرا جماعِ مرده تن را کند فسرده·بنگر به اهل دنیا دریاب این نشان را
  3. 3 میران و خواجگانشان پژمرده است جانْشان·خاکِ سیاه بر سر، این نوع شاهدان را
  4. 4 دررو به عشق دینی تا شاهدان ببینی·پرنور کرده از رخ آفاقِ آسمان را
  5. 5 بخشد بتِ نهانی هر پیر را جوانی·زان آشیان جانی اینست ارغوان را
  6. 6 خامش کنی وگر نی بیرون شوم از این جا·کز شومیِ زبانت می‌پوشد او دهان را

ganjoor: sh195 · public domain