ديوان شمس غزل ٢٠٢٦ بيت ٣ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۲۶

  1. بنگر تا به چه لطفش بردی رحم کن هر نفسش زخم مزن

G2026:3

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 به شکرخنده ببردی دل من·بشکن شکر دل را مشکن
  2. 2 دل ما را که ز جا برکندی·به تو آمد پر و بالش بمکن
  3. 3 بنگر تا به چه لطفش بردی·رحم کن هر نفسش زخم مزن
  4. 4 جانم اندر پی دل می‌آید·چه کند بی‌تو در این قالب تن
  5. 5 بی‌تو دل را نبود برگ جهان·بی‌تو گل را نبود برگ چمن
  6. 6 هین چرا بند شکستی خاموش·یا مگر نیست تو را بند دهن

ganjoor: sh2026 · public domain