ديوان شمس› غزل ٢٠٣٦› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۳۶
- رو رو تو در گلستان بنگر به گل پرستان یک لحظه سجده کردن یک لحظه باده خوردن
G2036:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 امروز سرکشان را عشقت ز جلوه کردن·آورد بار دیگر یک یک ببسته گردن
- 2 رو رو تو در گلستان بنگر به گل پرستان·یک لحظه سجده کردن یک لحظه باده خوردن
- 3 نگذارد آن شکرخو بر ما ز ما یکی مو·چون صوفیان جان را این است سر ستردن
- 4 دندان تو چو شد سست بر جاش دیگری رست·میدانک همچنین است بر مرد جان سپردن
- 5 ای خصم شمس تبریز ای دزد راه و منکر·میباش در شکنجه از خویش و درفشردن
ganjoor: sh2036 · public domain