ديوان شمس› غزل ٢٠٧٩› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۷۹
- به پیش قبله حق همچو بت میا منشین نماز خود را از خویش بینماز مکن
G2079:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 مقام ناز نداری برو تو ناز مکن·چو میوه پخته نگشت از درخت بازمکن
- 2 به پیش قبله حق همچو بت میا منشین·نماز خود را از خویش بینماز مکن
- 3 گهی که پخته شدی از درخت فارغ باش·ز گرم و سرد میندیش و احتراز مکن
- 4 چو هیچ خصم نماند برو به بزم نشین·سلاح رزم بینداز و ترک تاز مکن
- 5 چو صاف صاف برآمد ز کوره نقده تو·مده به کوره هر کوردل گداز مکن
- 6 جمال خود ز اسیران عشق هیچ مپوش·چو باغ لطف خدایی تو در فراز مکن
ganjoor: sh2079 · public domain