ديوان شمس غزل ٢١٠٥ بيت ٧ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۰۵

  1. عالم همچون شب و تو همچو ماه تو مثل شمعی و جان‌ها لگن

G2105:7

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 ساقی من خیزد بی‌گفت من·آرد آن باده وافر ثمن
  2. 2 حاجت نبود که بگویم بیار·بشنود آواز دلم بی‌دهن
  3. 3 هست تقاضاگر او لطف او·و آن کرم بی‌حد و خلق حسن
  4. 4 ماه برآید تو مگویش برآ·بر تو زند نور مگویش بزن
  5. 5 ای به گه بزم بهین عیش و نوش·وی به گه رزم مهین صف شکن
  6. 6 از پی هر گمره نیکو دلیل·وز پی محبوس چه‌ای خوش رسن
  7. 7 عالم همچون شب و تو همچو ماه·تو مثل شمعی و جان‌ها لگن
  8. 8 جان مثل ذره بود بی‌قرار·با تو شود ساکن نعم السکن

ganjoor: sh2105 · public domain