ديوان شمس› غزل ٢١٠٦› بيت ١ التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۰۶
- مست رسید آن بت بیباک من دردکش و دلخوش و چالاک من
G2106:1
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 مست رسید آن بت بیباک من·دردکش و دلخوش و چالاک من
- 2 گفت به من بنگر و دلشاد شو·هیچ به خود منگر غمناک من
- 3 ز آب و گل این دیده تو پرگل است·پاک کنش در نظر پاک من
- 4 دست بزد خرقه من چاک کرد·گفت مزن بخیه بر این چاک من
- 5 روی چو بر خاک نهادم بگفت·پاک مکن روی خود از خاک من
- 6 ای منت آورده منت میبرم·ز آنک منم شیر و تو شیشاک من
- 7 نفت زدم در تو و میسوز خوش·لیک سیه مینکند زاک من
ganjoor: sh2106 · public domain