ديوان شمس› غزل ٢١٨٢› بيت ١ التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۸۲
- به پیشت نام جان گویم زهی رو حدیث گلستان گویم زهی رو
G2182:1
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 به پیشت نام جان گویم زهی رو·حدیث گلستان گویم زهی رو
- 2 تو این جا حاضر و شرمم نباشد·که از حسن بتان گویم زهی رو
- 3 بهار و صد بهار از تو خجل شد·من افسانه خزان گویم زهی رو
- 4 تو شاهنشاه صد جان و جهانی·من از جان و جهان گویم زهی رو
- 5 حدیثت در دهان جان نگنجد·حدیثت از زبان گویم زهی رو
- 6 جهان گم گشت و ماهت آشکارا·چنین مه را نهان گویم زهی رو
- 7 همه عالم ز نورت لعل در لعل·به پیش تو ز کان گویم زهی رو
- 8 ز تو دلها پر از نور یقین است·یقین را از گمان گویم زهی رو
- 9 چو خورشید جمالت بر زمین تافت·ز ماه و اختران گویم زهی رو
- 10 چو لطف شمس تبریزی ز حد رفت·من از وی گر فغان گویم زهی رو
ganjoor: sh2182 · public domain