ديوان شمس غزل ٢١٩٢ بيت ٦ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۹۲

  1. بپذیر مدام خوش ز ساقی چون مست شدی مدام برگو

G2192:6

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 ای عارف خوش کلام برگو·ای فخر همه کرام برگو
  2. 2 هر ممتحنی ز دست رفته·بر دست گرفت جام برگو
  3. 3 قایم شو و مات کن خرد را·وز باده باقوام برگو
  4. 4 تا روح شویم جمله می ده·تا خواجه شود غلام برگو
  5. 5 قانع نشوم به نور روزن·بشکاف حجاب بام برگو
  6. 6 بپذیر مدام خوش ز ساقی·چون مست شدی مدام برگو
  7. 7 آن جام چو زر پخته بستان·زان سوختگان خام برگو
  8. 8 مبدل شد و خوش حطام دنیا·چون رستی از این حطام برگو
  9. 9 لب بستم ای بت شکرلب·بی‌واسطه و پیام برگو

ganjoor: sh2192 · public domain