ديوان شمس› غزل ٢١٩٤› بيت ٤ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۹۴
- ای وعده تو چو صبح صادق آن شمع و چراغ و آن ضیا کو
G2194:4
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 آن وعده که کردهای مرا کو·این جا منم و تو وانما کو
- 2 با جمله پلاس خوش نباشد·آن عهد پلاس را وفا کو
- 3 لب بسته چو بوبک ربابی·آن داد و گشاد و آن عطا کو
- 4 ای وعده تو چو صبح صادق·آن شمع و چراغ و آن ضیا کو
- 5 تا چند ز ناسزا و دشنام·آن دلداری و آن سزا کو
- 6 خیزید به سوی من کشیدش·ای طایفه یاری شما کو
- 7 ای سنگ دلان جواب گویید·کان کان عقیق و کیمیا کو
- 8 یا سحر نمود و چشم ما بست·آن ساحر و آن گره گشا کو
- 9 یا پر بگشاد و در هوا رفت·ای مرغ ضمیر آن هوا کو
- 10 والله که نرفت و رفتنی نیست·ماییم ز خویش رفته ما کو
- 11 ماکو به همان طرف که انداخت·ای در کف صنع ما چو ماکو
- 12 هین مشک سخن بنه به جو رو·میخواندت آب کان سقا کو
ganjoor: sh2194 · public domain