ديوان شمس› غزل ٢٢١٤› بيت ٥ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۱۴
- طوطیان فلکی جمله شکرخوار شوند در مقامی که بخندیم بدان سان، من و تو
G2214:5
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 خنک آن دم که نشینیم در ایوان، من و تو·به دو نقش و به دو صورت به یکی جان، من و تو
- 2 داد باغ و دم مرغان بدهد آب حیات·آن زمانی که درآییم به بستان، من و تو
- 3 اختران فلک آیند به نظّارهٔ ما·مهِ خود را بنماییم بدیشان، من و تو
- 4 من و تو بیمن و تو جمع شویم از سر ذوق·خوش و فارغ ز خرافاتِ پریشان، من و تو
- 5 طوطیان فلکی جمله شکرخوار شوند·در مقامی که بخندیم بدان سان، من و تو
- 6 این عجبتر که من و تو به یکی کنج، این جا·هم در این دم به عراقیم و خراسان، من و تو
- 7 به یکی نقش بر این خاک و بر آن نقش دگر·در بهشت ابدی و شکرستان، من و تو
ganjoor: sh2214 · public domain