ديوان شمس غزل ٢٢٢٨ بيت ٢ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۲۸

  1. ماهیانیم اندر آن دریا که هست روز روزش گوهر و مرجان نو

G2228:2

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 جان ما را هر نفس بستان نو·گوش ما را هر نفس دستان نو
  2. 2 ماهیانیم اندر آن دریا که هست·روز روزش گوهر و مرجان نو
  3. 3 تا فسون هیچ کس را نشنوی·این جهان کهنه را برهان نو
  4. 4 عیش ما نقد است وآنگه نقد نو·ذات ما کان است وآنگه کان نو
  5. 5 این شکر خور این شکر کز ذوق او·می‌دهد اندر دهان دندان نو
  6. 6 جمله جان شو ار کسی پرسد تو را·تو کیی گو هر زمانی جان نو
  7. 7 من زمین را لقمه‌ام لیکن زمین·رویدش زین لقمه صد لقمان نو
  8. 8 زرد گشتی از خزان غمگین مشو·در خزان بین تاب تابستان نو

ganjoor: sh2228 · public domain