ديوان شمس غزل ٢٢٥٠ بيت ٤ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۵۰

  1. هزار بار سبو را به سنگ بشکست او شکست او خوشم آید ز شوق و ذوق رفو

G2250:4

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 هزار بار کشیده‌ست عشق‌ِ کافرخو·شبم ز بام به حجره‌، ز حجره تا سر کو
  2. 2 شب آن چنان به گاه آمده که هی برخیز·گرفته گوش مرا سخت همچو گوش سبو
  3. 3 ز هر‌چه پُر کندم‌، من سبوی تسلیمم·سبو اسیر سقایست‌، چون گریزد از او‌؟
  4. 4 هزار بار سبو را به سنگ بشکست او·شکست او خوشم آید ز شوق و ذوق رفو
  5. 5 سبو سپرده بدو گوش با هزاران دل·بدان هوس که خورد غوطه در میانهٔ جو

ganjoor: sh2250 · public domain