ديوان شمس غزل ٢٢٥٣ بيت ٤ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۵۳

  1. سجده گه ما خاک در تو جولانگه ما کوی خوش تو

G2253:4

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 نور دل ما روی خوش تو·بال و پر ما خوی خوش تو
  2. 2 عید و عرفه خندیدن تو·مشک و گل ما بوی خوش تو
  3. 3 ای طالع ما قرص مه تو·سایه گه ما موی خوش تو
  4. 4 سجده گه ما خاک در تو·جولانگه ما کوی خوش تو
  5. 5 دل می‌نرود سوی دگران·چون رفته بود سوی خوش تو
  6. 6 ور دل برود سوی دگران·او را بکشد اوی خوش تو
  7. 7 ای مستی ما از هستی تو·غوطه گه ما جوی خوش تو
  8. 8 زرین شدم از سیمین بر تو·یک تو شدم از توی خوش تو
  9. 9 سر می‌نهم و چون سر ننهد·چوگان تو را گوی خوش تو
  10. 10 خامش کنم و خامش چو سکست·های و هویم از هوی خوش تو

ganjoor: sh2253 · public domain