ديوان شمس› غزل ٢٣٠٤› بيت ٧ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۰۴
- خستم جگرت را من بستان جگری دیگر همچون جگر شیران ای گربه پژمرده
G2304:7
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 هر روز پری زادی از سوی سراپرده·ما را و حریفان را در چرخ درآورده
- 2 صوفی ز هوای او پشمینه شکافیده·عالم ز بلای او دستار کشان کرده
- 3 سالوس نتان کردن مستور نتان بودن·از دست چنین رندی سغراق رضا خورده
- 4 دی رفت سوی گوری در مرده زد او شوری·معذورم آخر من کمتر نیم از مرده
- 5 هر روز برون آید ساغر به کف و گوید·والله که بنگذارم در شهر یک افسرده
- 6 ای مونس و ای جانم چندانت بپیچانم·تا شهد و شکر گردی ای سرکه پرورده
- 7 خستم جگرت را من بستان جگری دیگر·همچون جگر شیران ای گربه پژمرده
- 8 همرنگ دل من شو زیرا که نمیشاید·من سرخ و سپید ای جان تو زرد و سیه چرده
- 9 خامش کن و خامش کن دررو به حریم دل·کاندر حرمین دل نبود دل آزرده
- 10 شمس الحق تبریزی بادا دل بدخواهت·بر گرد جهان گردان در طمع یکی گرده
ganjoor: sh2304 · public domain