ديوان شمس› غزل ٢٣٣٧› بيت ٦ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۳۷
- بپیما آن شرابی را که بویش به از مشک است و از عنبر مرا ده
G2337:6
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 هلا ساقی بیا ساغر مرا ده·زرم بستان می چون زر مرا ده
- 2 به حق آن که در سر دارم از تو·چو خم را وا کنی سر سر مرا ده
- 3 به دیگر کس مده آنچم نمودی·مرا ده آن و آن دیگر مرا ده
- 4 سرش مگشا مگو نامش که آن چیست·اگر زهر است اگر شکر مرا ده
- 5 از آن می جعفر طیار خوردهست·شدم بیدست چون جعفر مرا ده
- 6 بپیما آن شرابی را که بویش·به از مشک است و از عنبر مرا ده
- 7 سقاهم ربهم رطلی شگرف است·نهان از مؤمن و کافر مرا ده
ganjoor: sh2337 · public domain