ديوان شمس› غزل ٢٣٤٩› بيت ٩ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۴۹
- چون دیده خدای را ببیند گویی که مگر خداست دیده
G2349:9
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 ای دیده راست راست دیده·چون دیده تو کجاست دیده
- 2 آن قطره بیوفا چه دیدهست·بحر گهر وفاست دیده
- 3 اجری خور توتیا چه بیند·اجری ده توتیاست دیده
- 4 ای آنک ز روز و شب برونی·روز و شب مر تو راست دیده
- 5 در پرتو آفتاب رویت·در رقص چو ذرههاست دیده
- 6 بد بیتو دو دیده دشمن جان·اکنون ز تو جان ماست دیده
- 7 ای دیده تان چو دل پریشان·در عین دل شماست دیده
- 8 هر دیده جدا جدا از آن است·کز دیده ما جداست دیده
- 9 چون دیده خدای را ببیند·گویی که مگر خداست دیده
- 10 چون دیده کوه بر حق افتاد·از هر سنگیش خاست دیده
- 11 زر شد همه کوه از تجلی·یعنی همه کیمیاست دیده
ganjoor: sh2349 · public domain