ديوان شمس› غزل ٢٣٥٨› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۵۸
- تو چون مه و ما به گرد رویت سرگشته چو آسمان خیره
G2358:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 ماییم و دو چشم و جان خیره·بنگر تو به عاشقان خیره
- 2 تو چون مه و ما به گرد رویت·سرگشته چو آسمان خیره
- 3 عقل است شبان به گرد احوال·فریاد از این شبان خیره
- 4 در دیده هزار شمع رخشان·وین دیده چو شمعدان خیره
- 5 از شرق به غرب موج نور است·سر میکند از نهان خیره
- 6 بیرون ز جهان مرده شاهی است·وز عشق یکی جهان خیره
- 7 گویی که مرا از او نشان ده·خیره چه دهد نشان خیره
- 8 از چشم سیه سپید پرخون·کز چشم بود زبان خیره
- 9 در روی صلاح دین تو بنگر·تا دریابی بیان خیره
ganjoor: sh2358 · public domain