ديوان شمس غزل ٢٣٧٦ بيت ١ التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۷۶

  1. صنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما ده غم تو به توی ما را تو به جرعه‌ای صفا ده

G2376:1

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 صنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما ده·غم تو به توی ما را تو به جرعه‌ای صفا ده
  2. 2 که غم تو خورد ما را چه خراب کرد ما را·به شراب شادی افزا غم و غصه را سزا ده
  3. 3 ز شراب آسمانی که خدا دهد نهانی·بنهان ز دست خصمان تو به دست آشنا ده
  4. 4 بنشان تو جنگ‌ها را بنواز چنگ‌ها را·ز عراق و از سپاهان تو به چنگ ما نوا ده
  5. 5 سر خم چو برگشایی دو هزار مست تشنه·قدح و کدو بیارند که مرا ده و مرا ده
  6. 6 صنما ببین خزان را بنگر برهنگان را·ز شراب همچو اطلس به برهنگان قبا ده
  7. 7 به نظاره جوانان بنشسته‌اند پیران·به می جوان تازه دو سه پیر را عصا ده
  8. 8 به صلاح دین به زاری برسی که شهریاری·ملک و شراب داری ز شراب جان عطا ده

ganjoor: sh2376 · public domain