ديوان شمس› غزل ٢٤٠٧› بيت ١٠ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۰۷
- بهشت لطف و بلندی خدیو شمس الدین زهی شفای سقم لا اله الا الله
G2407:10
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 زهی لواء و علم لا اله الا الله·که زد بر اوج قدم لا اله الا الله
- 2 چگونه گرد برآورد شاه موسی وار·ز بحر هست و عدم لا اله الا الله
- 3 ستادهاند صفات صفا ز خجلت او·به پیش او به قدم لا اله الا الله
- 4 یکی ستم ز وی از صد هزار عدل به است·زهی خوشی ستم لا اله الا الله
- 5 ز هر طرف که نظر کرد می برویاند·هزار باغ ارم لا اله الا الله
- 6 ز بحر غم به کناری رسم عجب روزی·ز موج لطف و کرم لا اله الا الله
- 7 ندارد از شه من هیچ بوی جان آن کس·که ببینیش تو به غم لا اله الا الله
- 8 چو دیده کحل نپذرفت از شه تبریز·زهی دریغ و ندم لا اله الا الله
- 9 برآید از دل و از جان الست شه شنود·هزار بانگ نعم لا اله الا الله
- 10 بهشت لطف و بلندی خدیو شمس الدین·زهی شفای سقم لا اله الا الله
- 11 دلم طواف به تبریز میکند محرم·در آن حریم حرم لا اله الا الله
- 12 زهی خوشی که بگویم که کیست هان بر در·بگوید او که منم لا اله الا الله
ganjoor: sh2407 · public domain