ديوان شمس غزل ٢٤١٠ بيت ٤ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۱۰

  1. به خواب کن همه را طاق شو از این جفتان به سوی طاق و رواقش مرو به شب جفته

G2410:4

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 مقام خلوت و یار و سماع و تو خفته·که شرم بادت از آن زلف‌های آشفته
  2. 2 از این سپس منم و شب روی و حلقه یار·شب دراز و تب و رازهای ناگفته
  3. 3 برون پرده درند آن بتان و سوزانند·که لطف‌های بتان در شب است بنهفته
  4. 4 به خواب کن همه را طاق شو از این جفتان·به سوی طاق و رواقش مرو به شب جفته
  5. 5 بدانک خلوت شب بر مثال دریایی است·به قعر بحر بود درهای ناسفته
  6. 6 رخ چو کعبه نما شاه شمس تبریزی·که باشدت عوض حج‌های پذرفته

ganjoor: sh2410 · public domain