ديوان شمس› غزل ٢٤٤٦› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۴۶
- چون ساکنان آسمان خود گوش ما برتافتند تو سبلتان برتافتی هم سوی ایشان تاختی
G2446:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 ای شهسوار خاص بک کز عالم جان تاختی·میخانهها برهم زدی تا سوی میدان تاختی
- 2 چون ساکنان آسمان خود گوش ما برتافتند·تو سبلتان برتافتی هم سوی ایشان تاختی
- 3 ای تو نهاده یک قدم بگذشته از هر دو جهان·آه پس کدامین عرصه بد تا تو بر اسبان تاختی
- 4 خود پردهها و قافیه وآنگه خراب عشق تو·تو پردهای نگذاشتی چون سوی انسان تاختی
- 5 عقل از تو بیعقلی شده عشق از تو هم حیران شده·مر جسم را خود اسم شد تو چونک بر جان تاختی
ganjoor: sh2446 · public domain