غزل شمارهٔ ۲۵۴۶

✦ معنى هذا الغزل

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

1. G2546:1 سحرگه گفتم آن مه را که ای من جسم و تو جانیبدین حالم که می‌بینی وزان نالم که می‌دانی
2. G2546:2 ورای کفر و ایمانی و مرکب تند می‌رانیچه بس بی‌باک سلطانی همین می‌کن که تو آنی
3. G2546:3 یکی بازآ به ما بگذر به بیشه جان‌ها بنگردرختان بین ز خون تر به شکل شاخ مرجانی
4. G2546:4 شنودی تو که یک خامی ز مردان می‌برد نامینمی‌ترسد که خودکامی نهد داغش به پیشانی
5. G2546:5 مشو تو منکر پاکان بترس از زخم بی‌باکانکه صبر جان غمناکان تو را فانی کند فانی
6. G2546:6 تو باخویشی به بی‌خویشان مپیچ ای خصم درویشانمزن تو پنجه با ایشان به دستانی که نتوانی
7. G2546:7 که شمس الدین تبریزی به جان بخشی و خون ریزیز آتش برکند تیزی به قدرت‌های ربانی

ganjoor: sh2546 · public domain