ديوان شمس غزل ٢٥٩٤ بيت ٥ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۵۹۴

  1. چندین بمخور این غم تا چند نهی ماتم همرنگ شو آخر هم گر بخشش ما داری

G2594:5

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 از مرگ چه اندیشی چون جان بقا داری·در گور کجا گنجی چون نور خدا داری
  2. 2 خوش باش کز آن گوهر عالم همه شد چون زر·ماننده آن دلبر بنما که کجا داری
  3. 3 در عشق نشسته تن در عشرت تا گردن·تو روی ترش با من ای خواجه چرا داری
  4. 4 در عالم بی‌رنگی مستی بود و شنگی·شیخا تو چو دلتنگی با غم چه هواداری
  5. 5 چندین بمخور این غم تا چند نهی ماتم·همرنگ شو آخر هم گر بخشش ما داری
  6. 6 از تابش تو جانا جان گشت چنین دانا·بسم الله مولانا چون ساغرها داری
  7. 7 شمس الحق تبریزی چون صاف شکرریزی·با تیره نیامیزی چون بحر صفا داری

ganjoor: sh2594 · public domain