غزل شمارهٔ ۲۶۰۴

✦ معنى هذا الغزل

افتح أي بيت لصفحته الخاصة — الترجمة، الشرح، والكلمات الصعبة.

1. G2604:1 آن چهره و پیشانی شد قبله حیرانیتشویش مسلمانی ای مه تو که را مانی
2. G2604:2 من واله یزدانم در حلقه مردانمزین بیش نمی‌دانم ای مه تو که را مانی
3. G2604:3 هم بنده و آزادم ویرانه و آبادمهم بی‌دل و دلشادم ای مه تو که را مانی
4. G2604:4 هر جسم که بر سر شد جان گشت و قلندر شدهم مؤمن و کافر شد ای مه تو که را مانی
5. G2604:5 شاد آنک نهد پایی در لجه دریاییبا دیده بینایی ای مه تو که را مانی
6. G2604:6 باشد ز توام مفخر فارغ شدم از دلبراز طعنه و از تسخر ای مه تو که را مانی
7. G2604:7 من زان سوی دولابم زان جانب اسبابمتو محو کن القابم ای مه تو که را مانی
8. G2604:8 بر عاشق دوتاقد آن کس که همی‌خنددزان خنده چه بربندد ای مه تو که را مانی
9. G2604:9 شمس الحق تبریزی در لخلخه آمیزیای جان و جهان می‌زد ای مه تو که را مانی

ganjoor: sh2604 · public domain