ديوان شمس غزل ٢٦٧٦ بيت ٧ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۷۶

  1. گدازد هر دو عالم بحر گیرد چون آن مه رو براندازد نقابی

G2676:7

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 سبک بنواز ای مطرب ربابی·بگردان زوتر ای ساقی شرابی
  2. 2 که آورد آن پری رو رنگ دیگر·ز چشمه زندگی جوشید آبی
  3. 3 چه آتش زد نهان دلبر به دل‌ها·که مجلس پر شد از بوی کبابی
  4. 4 چرا ای پیر مجلس چنگ پرفن·نگویی ناله نی را جوابی
  5. 5 نی نه چشم زان چشمان چه گوید·چنین بیدار باشد مست خوابی
  6. 6 دل سنگین چو یابد تاب آن چشم·شود در حال او در خوشابی
  7. 7 گدازد هر دو عالم بحر گیرد·چون آن مه رو براندازد نقابی
  8. 8 ایا ساقی به اصحاب سعادت·بده حالی تو باری خمر نابی
  9. 9 قدم تا فرق پر دارید از این می·که بوی شمس تبریزی بیابی

ganjoor: sh2676 · public domain