ديوان شمس› غزل ٢٦٧٩› بيت ٦ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۷۹
- کجا بردارم این لب از تو ای خاک ولی فتنه توی گل را تو زادی
G2679:6
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 ز ما برگشتی و با گل فتادی·دو چشم خویش سوی گل گشادی
- 2 ز شرم روی ما گل از تو بگریخت·ز گل واگشتی اینجا سر نهادی
- 3 نهادی سر که پای من ببوسی·نیابی بوسه گل را بوسه دادی
- 4 بدان لبها که بوی گل گرفتهست·نیابی بوسه گرچه اوستادی
- 5 برای رفع بویش این دو لب را·همیمالم به خاکت من ز شادی
- 6 کجا بردارم این لب از تو ای خاک·ولی فتنه توی گل را تو زادی
- 7 تو آن خاکی که از حق لطف دزدی·تو دزدی و مریدی و مرادی
ganjoor: sh2679 · public domain