ديوان شمس› غزل ٢٧٠٩› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۰۹
- گرفتم من که جانی و جهانی چنین جان و جهان آرا چرایی
G2709:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 دلاراما چنین زیبا چرایی·چنین چست و چنین رعنا چرایی
- 2 گرفتم من که جانی و جهانی·چنین جان و جهان آرا چرایی
- 3 گرفتم من که الیاسی و خضری·چو آب خضر عمرافزا چرایی
- 4 گرفتم من که دنیایی و دینی·چو دنیا مایه سودا چرایی
- 5 گرفتم گنج قارونی به خوبی·چو موسی با ید بیضا چرایی
- 6 ز رشکت دوست خون دوست ریزد·بدین حد شنگ و سرغوغا چرایی
- 7 چو نور تو گرفت از قاف تا قاف·نهان از دیده چون عنقا چرایی
- 8 ندارد هیچ حلوا طبع صهبا·تو هم حلوا و هم صهبا چرایی
- 9 ز عشق گفت تو با خود بجنگم·که پیش چون ویی گویا چرایی
ganjoor: sh2709 · public domain