ديوان شمس غزل ٢٧٥٥ بيت ٥ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۵۵

  1. آن را بینی که من نگویم زیرا که بگویمت بدانی

G2755:5

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 چون عشق کند شکرفشانی·در جلوه شود مه نهانی
  2. 2 بینی که شکر کران ندارد·خوش می‌خوری و همی‌رسانی
  3. 3 می‌غلط به هر طرف که غلطی·بر سبزه سبز بوستانی
  4. 4 گر ز آنک کله نهی وگر نی·شاهنشه جمله خسروانی
  5. 5 آن را بینی که من نگویم·زیرا که بگویمت بدانی
  6. 6 چون چشم تو وا کنند ناگه·بر شهر عظیم آن جهانی
  7. 7 ماننده طفل نوبزاده·خیره نگری و خیره مانی
  8. 8 تا چشم بر آن جهان نشیند·چاره نبود از این نشانی
  9. 9 بگریز به نور شمس تبریز·تا کشف شود همه معانی

ganjoor: sh2755 · public domain